Barwniak czerwonobrzuchy (Pelvicachromis pulcher)

Barwniak czerwonobrzuchy – słodkowodna ryba z rodziny pielęgnicowatych (Cichlidae), przez akwarystów ceniona za piękne ubarwienie i ciekawe zachowanie. Nazywana także pięlęgnicą czerwonobrzuchą.

NAZWA: Barwniak czerwonobrzuchy, (Pelvicachromis pulcher)
RODZINA: Pielęgnicowate (Cichlidae)
BIOTOP: AFRYKA
ROZMIAR: Średni 7-10 cm
AKWARIUM: Średnie-duże, min. długość dla pary 80 cm
WODA:Temp.: 22-28ºC, lekko kwaśna, średnio twarda
POKARM: Żywe larwy, mrożony, pokarm płatkowy, granulat, pokarm roślinny.Żywe larwy, mrożony, pokarm płatkowy, granulat, pokarm roślinny
ŻEROWANIE: Dno akwarium
ROZMNAŻANIE: Jajorodne,
DŁUGOŚĆ ŻYCIA: 5 lat
CENA:3-10 Zł

OPIS: Barwniak czerwonobrzuchy (Pelvicachromis pulcher) – średniej wielkości afrykańska pielęgnica występująca w południowej części Nigerii i Kamerunu. W naturze występuje w małych, płytkich strumieniach, gęsto porośniętych kępami roślin. Na dnie takich strumieni znajduje liczne kryjówki w postaci kamieni, opadłych gałęzi drzew, korzeni czy też roślin.

Jest gatunkiem niezwykle pięknym, który nadaje się dla początkującego akwarysty. Choć ryba pochodzi z afryki to większość dostępnych w sprzedaży ryb pochodzi z hodowli i przez to jest dobrze przystosowana do przeciętnych warunków panujących w akwarium. Barwniaki wykazują zmienne ubarwienie, zwykle ciało jest brunatne z szerokim , ciemniejszym pasem wzdłuż boków i dużą purpurową plamą na brzuchu. Płetwa grzbietowa ma srebrnozłocisty, błyszczący pas, u samicy zanikający przed brzegiem płetwy lub przerywany. Na końcu płetwy grzbietowej i płetwie ogonowej samca występują ciemne, jasnoobrzeżone plamy. Samice są intensywniej ubarwione, samce natomiast są większe i smuklejsze (dorastają do 10 cm). Barwniak czerwonobrzuchy jest rybą bardzo okazałą i dość spokojną. Tylko w czasie tarła wykazuje pewną agresywność w stosunku do ryb własnego gatunku, natomiast wobec innych jest obojętna. Są rybami monogamicznymi i tworzą stałe pary. Większość czasu spędza w przydennej do środkowej partii wody. W dobrych warunkach dożywają około 5 lat.
ODŻYWIANIE: Barwniak czerwonobrzuchy jest gatunkiem wszystkożernym. Najlepiej przyjmuje pokarmy żywe bądź mrożone (larwy komarów, wodzień, ochotka) jednak nie sprawia problemów przy pokarmach płatkowych czy granulatach. W diecie niezbędny jest dodatek pokarmów roślinnych.
Pokarmy żywe nie są wymagane jednak ich podawanie stymuluje ryby do tarła.

Polecamy:   Księżniczka z Burundi (Neolamprologus brichardi)

AKWARIUM: Ze względu na swoje usposobienie ryby te hodowane mogą być w akwarium wielogatunkowym jednak odpowiednio przygotowanym. Ryby te lubią akwaria gęsto zarośnięte z dużą liczbą kryjówek. Barwniaki czerwonobrzuche żyją w parach. Przyjmuje się że dla jednej pary odpowiedni zbiornik powinien mieć 80 cm długości, jeżeli zamierzamy hodować większą liczbę par ryb powinniśmy przygotować odpowiednio większy zbiornik – w okresie tarła może dojść do groźnych walk między osobnikami tego gatunku. Pamiętajmy żeby dla każdej pary była przynajmniej jedna kryjówka w postaci łupiny kokosa czy ceramicznej doniczki. Na podłoże (przynajmniej częściowo) najlepiej użyć piasku kwarcowego lub drobnego żwirku – ryby te lubią „kopać” w podłożu. Należy unikać podłoża o ostrych krawędziach ponieważ ryby często przeszukują podłoże w poszukiwaniu pokarmu.
Mogą być trzymane z innymi pielęgniczkami ale akwarium musi być dostatecznie duże aby ryby wydzieliły swoje rewiry.

Co do parametrów wody ryby te nie mają jakiś większych wymagań. Ważne by woda była dobrze natleniona i regularnie podmieniana. W przypadku rozmnożenia odczyn pH wody wpływa na proporcje między ilością samic i samców w wylęgu. Za idealne warunki przyjmuje się wodę miękką o odczynie obojętnym. W takiej wodzie ilość samic i samców jest taka sama. W wodzie kwaśnej wykluwa się więcej samic, a w zasadowej więcej samców. Oczywiście proporcje są tym bardziej zachwiane im bardziej odczyn wody odbiega od obojętnego.
Temperatura wody w zakresie 22-28ºC

ROZMNAŻANIE: Barwniak czerwonobrzuchy jest gatunkiem jajorodnym. Rozmnożenie tych rybek jest dość łatwe, także w akwariach towarzyskich.
Akwarium tarliskowe powinno mieć ok 50-100 litrów i wodę o temperaturze 24-27°C, pH 6.5-7.0. Takie właściwości wody zapewnią równy podział płci wśród narybku. Jeżeli woda będzie zbyt alkaliczna większość młodych będzie samcami, zbyt kwaśna – samiczki. Rybom należy zapewnić mnóstwo jam, grot, miejsc gdzie będą mogły złożyć ikrę.
Przed tarłem samica tańczy wokół samca, wygina się na kształt litery U i drży. Samica wybiera grotę i składa w niej pierwszą partię ikry po czym opuszcza grotę. Po niej do groty wpływa samiec, zapładnia ikrę i zamienia się z samicą. Taki cykl trwa do chwili wyczerpania ikry samicy (do 300 ziarenek ikry) . Po zakończeniu tarła samica pilnuje ikry i przebywa cały czas w grocie, wypływa tylko w okresie karmienia ale zaraz do niej wraca. Samiec w tym czasie pilnuje terytorium w pobliżu groty. Wylęg następuje po trzech dniach, a po kolejnych 2-3 dniach narybek pływa już razem z rodzicami w poszukiwaniu pożywienia. W czwartym tygodniu życia odławiamy rodziców ponieważ samiec może ponownie dążyć do tarła a samica w obecności potomstwa nie przejawia zainteresowania i może atakować samca.

Polecamy:   Pielęgniczka Agassiza (Apistogramma agassizii)