Pielęgniczka żółta (Apistogramma borelli)

Pielęgniczka żółta (Apistogramma borelli) – jedna z mniejszych ryb z rodziny pielęgnicowatych (Cichlidae) hodowana w akwariach. Ryba piękna, spokojna i dość łatwa w hodowli. 

NAZWA: Pielęgniczka żółta (Apistogramma borelli)
INNE NAZWY: Pielęgniczka Borella, Pielęgniczka Reitziga
SYNONIMY: Apistogramma borelli, Apistogramma reitzigi Mitsch, Heterogramma borellii Regan, Heterogramma ritense Heteeman, Heterogramma rondoni Mira
RODZINA: Pielęgnicowate (Cichlidae)
BIOTOP: Ameryka Południowa
ROZMIAR: Mały 4 – 7 cm
AKWARIUM: Średnie, min. długość dla pary 60 cm
WODA: Temperatura: 20 - 26 °C, pH: 5.0 - 8.0 pH, twardość: 1 - 19 ºdGH
POKARM: Żywy, mrożony, pokarm płatkowy, granulat
ŻEROWANIE: Dno akwarium, środek akwarium
ROZMNAŻANIE: Jajorodne
DŁUGOŚĆ ŻYCIA: 3 - 5 lat
CENA: 6-10 ZŁ

OPIS: Pielęgniczka żółta zwana jest także Pielęgniczką Borella a dawniej także Pielęgniczka Reitziga. Gatunek ten został opisany przez Regana w 1906 roku pod nazwą Heterogramma borelli oraz (niezależnie) przez Mitsch-Königsdörfera (w 1938) i Ahla (w 1939) pod nazwą Apistogramma reitzigi dlatego dawniej funkcjonowały dwie różne nazwy dla tego gatunku.
Gatunek ten pochodzi z Ameryki Południowej. Zasiedla niewielkie, wolno płynące rzeki, strumienie i rozlewiska w dorzeczu rzek Paragwaj i Parany są to obszary występujące na terytorium Brazylii, Paragwaju i północnej Argentyny.
Pielęgniczka żółta to jedna z mniejszych pielęgniczek, samice dorastają do 4 – 5 cm a samce do około 7 cm. Ciało Pielęgniczki Borellii owalne o lekko wygrzbieconym zarysie ciała. Ciało koloru szaro niebieskawego z żółtą przednią częścią ciała (głową) oraz żółtymi, dużymi płetwami. Wzdłuż ciała w zależności od sytuacji na ciele ryby pojawiają się ciemne wzory. W okresie tarła samice są intensywnie żółte.
Płeć u dorosłych osobników łatwa do rozróżnienia, samce są wyraźnie większe od samic, ich płetwy grzbietowa jest wyższa a płetwa grzbietowa i odbytowa są wydłużone. Ubarwienie samic jest mniej intensywne.
Pielęgniczka żółta to ryba spokojna i łagodna, jedynie w okresie tarła nieco agresywna i terytorialna w stosunku do przedstawicieli swojego gatunku. Żyje w parach, starsze osobniki czasem w haremach.

Polecamy:   Pielęgniczka Agassiza (Apistogramma agassizii)

ODŻYWIANIE: Apistogramma borelli to gatunek wszystkożerny, w naturze odżywiający się głównie drobnymi larwami, owadami i innymi niewielkimi organizmami zwierzęcymi. W akwarium także chętnie żywi się żywymi lub mrożonymi pokarmami w postaci larw komara, ochotki, wodzienia i innych drobnych zwierząt. Bez problemu przyswaja także pokarmy sztuczne w postaci płatków i granulatów.

AKWARIUM: Jest to ryba spokojna i dość łatwa w hodowli. Ryby te też nie mają dużych wymagań, dla pary wystarczy zbiornik o długości 60 cm. Akwarium powinno być dość gęsto obsadzone roślinnością z licznymi kryjówkami w postaci korzeni, kamiennych grot czy łupin orzecha kokosowego. Podłoże najlepiej piaszczyste, światło rozproszone a jeśli chodzi o parametry wody ryby te nie są zbyt wymagające: temperatura wody w zakresie 20–26 °C, pH wody od 5,0 do 8,0. Twardość wody w zakresie 2 – 19 °dH.
Do zbiornika warto wrzucić kilka liści np. Dębu, buku lub Ketapangu które oddadzą do wody naturalne garbniki oraz stworzą środowisko podobne do tego w którym ryby te występują.
Pielęgniczki żółte mogą być hodowane w akwariach towarzyskich lub w jednogatunkowych. W zbiornikach towarzyskich towarzyszyć im powinny inne spokojne ryby, należy unikać innych pielęgnic oraz ryb które mogą podskubywać płetwy tych ciekawych ryb.

ROZMNAŻANIE: Pielęgniczka borelli to ryby jajorodne, dobierające się w pary lub w haremy jak to ma miejsce u starszych osobników. Ryby te mogą rozmnożyć się w zbiorniku ogólnym ale jeśli chcemy to ryby te chętnie rozmnażają się w akwariach tarliskowych.
Zbiornik tarliskowy powinien mieć 30 – 40 litrów pojemności, urządzony podobnie jak zbiornik ogólny w którym hodujemy te pielęgniczki. Podwyższenie temperatury wody do 26 °C oraz podawanie żywych i mrożonych pokarmów zachęci ryby to tarła.
Samica składa ikrę w wybranej kryjówce i opiekuje się nią, po 5 dniach następuje wylęg od 50 do 100 młodych. Potomstwem opiekuje się samica natomiast samiec strzeże okolicy gniazda. Młode zaczynając poszukiwać pokarmu po około 5 dniach. Młode możemy karmić drobnymi oczlikami, a następnie drobnymi rozwielitkami, stopniowo w miarę wzrostu ryb zwiększając dietę i wielkość pokarmu. Młode wybarwiają się po trzech miesiącach, a po 12 są już zdolne do rozrodu.

Polecamy:   Księżniczka z Burundi (Neolamprologus brichardi)